Tempada Outono 2021 – As 4 estacións según Piazzolla

Programa II
«As 4 estacións según Piazzolla»

Programa

Felix MENDELSSOHN (Hamburgo 1809 – Leipzig 1847)
Sinfonía para cordas nº 9 en do maior

  1. Grave – Allegro
  2. Andante
  3. Scherzo
  4. Allegro vivace

Astor PIAZZOLLA (Mar del Plata 1921 – Buenos Aires 1992)
As catro estacións porteñas (adaptadas por Leonid Desyatnikov)

  1. Verán
  2. Outono
  3. Inverno
  4. Primavera

Solista: Raquel Areal (violín)
Director: Roc Fargas
Orquestra Sinfónifa Vigo 430

Data:  24 de outubro, ás 12:00 h
Lugar: Auditorio CSM Vigo

Director xerente: Javier Escobar
Administración e xestión: María Alonso

 

NOTAS AO PROGRAMA

Durante os estudos de composición co seu mestre, o influente Karl  Zelter,  Mendelssohn compuxo as súas sinfonías para corda: un total de doce entre 1821 e 1823. A sinfonía nº 9 en concreto foi composta en só dúas semanas, entre o 28 de febreiro e o 12 de marzo de 1823, O primeiro movemento empeza cunha solemne introdución lenta ao modo de Haydn que conduce a un allegro cun vigoroso tema, seguido dun segundo máis lírico. No andante emprega instrumentos solistas (catro violíns, dous violas, violonchelo e contrabaixo) creando unha sensación de música de cámara. O scherzo contén un trio inspirado no folclore suízo (que o propio autor titula como La Suisse) froito dos recordos dunhas vacacións pasadas coa súa familia en xullo de 1822 nos Alpes suízos, cuxa música popular inspirou este movemento. A sinfonía termina cun allegro vivace onde demostra a súa gran mestría no contrapunto a pesar da súa mocidade. En definitiva, unha obra plena de imaxinación e de calidade.

Excedida xa a metade do pasado século XX, Astor Piazzolla (1921–1992), gran mestre arxentino do tango, soubo como ninguén difuminar case ata a inexistencia a liña entre a música clásica e a popular do seu país. Conxugaba a súa formación de harmonía e escritura clásica, que aprendera con Nadia Boulanger, coa da súa paixón polo bandoneón e o xénero popular por excelencia na Arxentina. As Catro Estaciones Porteñas son consideradas como unha das composicións fundamentais no seu catálogo. Non foron compostas á vez, senón que foron chegando con algúns anos de diferenza: Verán Porteño data de 1964, Outono Porteño de 1969, e Primavera Porteña e Inverno Porteño de 1970. Non as concibiu como unha obra indisoluble: poden ser interpretadas cada unha de maneira independente. Pero unha vez que as compuso todas, interpretounas de maneira conxunta e así se foron interpretando e gravando posteriormente. Foron concibidas para quinteto de bandoneón, violín, piano, guitarra eléctrica e contrabaixo, a excepción do inverno, orixinalmente escrito para viola en lugar do violín. Entre 1996-1998 o compositor ruso Leonid Desyatnikov expuxo unha nova disposición das obras orixinais coa que crear un vínculo máis evidente entre Vivaldi e Piazzolla, estruturando cada unha das obras en tres seccións e reescribíndoas para violín solista e orquestra de cordas. En cada obra incluíu algunhas citas da obra orixinal de Vivaldi, aínda que como as estacións invístense dependendo dos hemisferios norte e sur, os elementos citados do inverno vivaldiano introducíronse por exemplo no seu Verán Porteño.

RAQUEL AREAL violín

Nace en Tui, no ano 1999, onde comeza os seus estudos musicais. Continúa a súa formación en ARTAVE e na  Escola  Profíssional de Música de  Espinho.

Entre 2016 e 2021 é alumna da Escola Superior de Música Reina Sofía de Madrid cos profesores  Zakhar  Bron e Yuri  Volguin onde se lle conceden bolsas de Copasa e da Fundación Albéniz.

Recibiu clases de  Ani  Schnarch, Agustín León Ara, Natalia  Prishepenko,  Christoph  Poppen, Doura  Schwarzberg, Miriam  Fried,  Christian  Tetzlaff ou Silvia  Marcovici; e no ámbito  camerístico de Jonathan  Brown,  Günter  Pichler,  Radovan  Vlatković,  Klaus  Thunemann,  Pascal  Moragues e  Márta  Gulyás entre outros.

Foi galardoada con varios premios nacionais e internacionais, entre eles o Concurso Juventudes Musicales de España na súa 89ª Edición (2018) e Primeiro Premio no  Lipinski &  Wieniawski  Violin  International  Competition (Polonia, 2018).

Traballou con varias orquestras como Joven Orquestra Sinfónica de Galicia, Orquestra Sinfónica de Galicia, Orquestra do Teatro Real, entre outras e con directores como Dima  Slobodeniouk, Andrés Orozco -Estrada, Pablo González, Jaime Martín,  András  Schiff,  Péter  Eötvös, Pablo Heras Casado, David  Afkham e Gustavo  Dudamel.

Actuou en casa dá Música, Teatro Real de Madrid, Auditorio Nacional, Sala  Koncertowa  Orkiestry  Zamosc (Polonia), Capela  St.John Francis  Regis  Chapel ( Regis  University  of  Denver- Colorado), Palau da Música Catalá (Barcelona) entre outros.

Como solista interpretou baixo a batuta de Pedro Neves, Hansjörg  Schellenberger, Jean-Marc  Burfin e  Tadeusz  Wicherek obras como As catro estaciones de A. Vivaldi, Concerto para violín e orquestra de  F. Mendelssohn, Concerto para Violín e Orquestra nº 5 de  W.A.Mozart e o Concerto para Violín e Violonchelo de  J.Brahms.

Colaborou con grandes intérpretes interpretando o Concerto dobre de Bach para dous violíns co violinista Zakhar  Bron, o Quinteto de  op. 81 Dvorak en Praga co pianista Ivan  Klánsky e o  Octeto para corda de  Mendelssohn co  violonchelista  Miklós  Perényi durante o  XX Encontro de Música e Academia de Santander 2021.

Membro do Cuarteto Óscar Esplà de Asisa, baixo a tutela do Profesor Heime  Müller. Recibiron durante dous anos consecutivos Mención ao grupo máis sobresaliente. Así mesmo, foron galardoadas co Premio EMCY ( European  Union  of Music  Competitions  for  Youth) no Concurso Mocidades Musicais de España 2019.

Con 22 anos recentemente cumpridos acaba de gañar praza na Orquesta Nacional de España.

ROC FARGAS director

Roc Fargas i Castells, director de orquestra nacido en Barcelona, formouse na Cambridge University como musicólogo e posteriormente na Royal Academy of Music de Londres como director de orquestra e violista barroco con bolsa completa. A Roc outorgáronlle a bolsa do Banco Sabadell e a BritishSpanish  Society para estudantes españois no Reino Unido. Tamén contou co apoio do Instituto Cervantes, estreando por primeira vez no Reino Unido a pantomima bailada de ‘O Corrixidor e a molinera’ de Manuel de Falla, e dirixindo a zarzuela ‘O Trust dos Tenorios’ de José Serrano na Royal Opera House de Mumbai, India. Recentemente, Roc estreou a ópera-folk María Soliña do compositor Nacho Mañá coa Orquestra Vigo 430 en Cangas do Morrazo e Pontevedra.

Roc asistiu e preparou orquestras para os directores Sir Mark Elder, Ed Gardner, Ludovic Morlot, Trevor  Pinnock,  Jac van  Steen, Robert  Treviño e John Wilson. Recentemente foi seleccionado como director asistente da Royal Academy Opera para unha produción de ‘Così fan tutte’ de Mozart, onde tivo a oportunidade de traballar co director musical Laurence Cummings.  Roc tamén ten unha relación próxima co director de orquestra Juanjo Mena:

A asistencia que me proporcionou  Roc en termos de balance e interpretación non ten prezo. A súa preparación é sempre excelente e dispón dun gran coñecemento auditivo da partitura.

Como violista barroco, Roc actuou cos conxuntos de Música Antiga  Academy  of  Ancient Music e  Florilegium, e como cantante co coro  London  Symphony  Chorus, compartindo escenario con artistas como  Sir  Simon  Rattle,  François Xavier Roth, Jane  Glover,  Philippe  Herreweghe, John  Butt, Rachel  Podger,  Masaaki Suzuki,  Gianandrea  Noseda e  Simon  Halsey.

Actualmente Roc estuda dirección de orquestra con Nicolás Pasquet no prestixioso curso Konzertexamen na Franz Liszt Academy de  Weimar, Alemaña, dirixindo orquestras como a  Staatskapelle de  Weimar,  Jena  Philharmonic, e  Hradec  Králové  Philharmonic.

A ORQUESTRA